Gaj

           

słyszałem szmer ludzkiej obecności
za ścianą w oddechu niewidocznych uśmiechów
kiełkujących splecionymi dłońmi
 
niepostrzeżenie
 
pierwsza cierniowa druga obojętna
trzecia radosna
rozsypane na drodze
 
ekstremum egzystencji i czas
bez pośpiechu