Gaj

            Temida

 
odpowiedzialność za słowo
odpowiedzialność za milczenie
 
na wpół zatarte wyrazy
na kamiennym cokole
 
w górze zaśniedziały pomnik
kobiety z opaską na oczach
 
obce ręce zasłaniają uszy
postać ginie w oparach
 
słowa zmieszane z mgłą
zatracają swe znaczenie
 
i już tylko wiatr nuci pieśń
o wszechogarniającej ciszy